autopoética

Posted by puntodefugaXuñ 21st, 2009puntodefuga on

a poesía sucede cando estoupan as palabras
(distorsionan, interrompen, crean interferencias, deveñen libres)

-cando era pequena viaxabamos veloces no R-4 do papá
tiñamos aqueles ollos cobizosos e non contemplabamos nada, viaxabamos,
na paisaxe física e mental
coa mesma forza agatuñabamos árbores, sentabamos á sombra do eucalipto e recolliamos os restos da merenda,
ruínas
-milleiros de veces a mesma canción
o corpo deslocado

-non me sirve o idioma dos meus antepasados
non me sirve esta mirada educada na contemplación
non teño senón monstros dentro de mín, e as maletas feitas da viaxe nunca iniciada,

querendo encher o universo de sentido cando o que falta ainda é que haxa primeiro un universo

-e nós nel,
perdendo o tempo en actos milimetrados, previsíbeis, extenuantes
(isto non é un poema, se segues a ler corres o perigo de que che estoupe a cabeza,
e eu non me fago responsábel)

a poesía sucede cando a ferida se abre e se fai accesíbel, cando te apropias da ferida e non é que lle deas un nome senón que é máis ben un clúster de significados que se entrecruzan e converxen no idioma,

as máquinas* devecen pola producción,
os poemas chaman uns polos outros,
as ruínas van gañando terreo aos fundamentos

non hai maneira de afastarse

_________
*fendas na paisaxe social sen adscrición de clase, partido ou sindicato

  • poemas
  • Comentarios desactivados en autopoética

Posted by puntodefugaXuñ 1st, 2009puntodefuga on

laberints d’escuma, de vent,
de nit al cor de la tempesta:
oblit-memòria,
paisatge erosionat

gemecs de fusta
morts que es desperten
tombes-records vegetals
memòria líquida
vida en dissolució

aprenc els mecanismes,
les maniobres de distracció,
em disfresso, ignoro els dubtes
caic per l’atracció de la mirada
de l’abisme

marejat de velocitat
de precipitació
de pors massa grans i desitjos ara utòpics;
convertit en esdeveniment, en seqüència;
en ràfega de vida prèvia a la desaparició.
sospir, llàgrima, sospir…
batec
silenci

silenci
esclaten els mots

silenci
esclaten els mots

S I L E N C I

(raida + merlanegra)

  • poemas
  • Comentarios desactivados en