(heart) of darkness

Posted by puntodefugaXan 31st, 2008puntodefuga on

(ante todo, isto que vés non é un libro, é un paraugas por riba das nubes,

é un enigma que viaxa)

recordos apañados ao pé da montaña:

LINSHAN: tí eras o horizonte e eu a fuxida

enchendo a paisaxe de libros de Conrad, Joseph, a atalaia, o mirador de Certezas, o contador de visitas ao psiquiatra: o meu problema non é máis que unha esaxerada predilección polo SILENCIO

(enchendo a boca de tebras) tamén o inverno podería ser un hábitat

contra as paredes da Casa: milleiros de habitantes, milleiros de balas disparadas en todas as direccións

(o obxectivo, romper a voz, romper a mensaxe, romper a comprensión da mensaxe)

recordar os dedos apañando a humidade

NA PALABRA, recordar os cortes, a pel negra (o de-sexo)

a necesidade dos abismos

  • poemas
  • Comentarios desactivados en (heart) of darkness

(ningún) universo poético

Posted by puntodefugaXan 29th, 2008puntodefuga on

-acreditar na linguaxe é como seguirlle a pista ao asasino: neve, haggard, neve.

-un can esfameado, o derrube da civilización tecnolóxica

que tan ben coñece o teu corpo: vergoña, forats.

unha máquina reproductora de nacións, de logotipos,

de tellados: os habitante ante todo precisan da luz

-outro nadal desaproveitado,

vencín, coma sempre: she is the dark, NA PREGUNTA

(e os corpos queimados acenderán o sol vermello do comunismo)

(calquera tipoloxía de beleza, calquera corpus idolóxico é susceptible de converterse en xeo)

(e a palabra rompe por igual espellos e rostros ao seu paso)

-o lume da nación

-a autonomía do proletariado

-na palabra?

-no signo lingüístico?

-no poema

-na metástase

  • poemas
  • Comentarios desactivados en (ningún) universo poético

(liberando outra paisaxe sen espectadores)

Posted by puntodefugaXan 28th, 2008puntodefuga on

non escribo para expresar nada, sei que é imposible abrirse paso ao exterior, baleirarse a través da linguaxe

escribir é o meu xeito de morder, de alimentarme

ESPELLO MÁXICO (OU ANACOS DE FELICIDADE EXPULSADA A TRAVÉS DA PEL):

sobretodo, rexeitar a felicidade, non acreditar na beleza, limitarse a alimentar a selva dende as profundidades da selva

ESPELLO MÁXICO (a parte do xeo, da permanencia, as torres defensivas, as armas contra o paso do tempo)

KURTZ (a parte do amor, invencible, polo coñecemento)

(non esquecer):

1. a miña máscara irrompible para asomarme aos abismos

2. son calquera cousa excepto un recipiente para a dor

p.d. igual que seguen intactos os meus debuxos nas paredes, os ideogramas, a boneca partida pola metade, xusto no instante de morder

KIRTASH,

invadín o teu corpo

KIRTASH,

obviamente eu, a serpe,                     quérote.

  • poemas
  • Comentarios desactivados en (liberando outra paisaxe sen espectadores)