trigo limpo, mala herba

Posted by puntodefugaNov 19th, 2006puntodefuga on

metal cazador incansable

meu amor fai que venza eu esta vez,

e non esbozos,

esquecer todo o que un día me fixo feliz:

non me debruzo en ningunha xanela nin os meus versos teñen valor ningún porque esquecín o protocolo diante da raiña na aterrizaxe forzosa, en Winterfell, contando baleas, series de trigramas inacabables e dragóns en pleno yang: un exilio para revivir o meu amor imaxinario

pel de lagarto

arde no

cadro, onde o vixía xa non ten escondedoiros, onde todo son ollos,

e, en derredor, suxeito

a mín,

o suxeito, é el, non eu,

é a velocidade do metal líquido,
a beleza das ametralladoras, o paso adiante e maila caida,

sempre pintas espectros tan perfectos que consegues invertir o meu medo,

ruinas

ou ela, nas gaduopas do amante, ferro quente, metal pesado, sen expectativas, non son para tí, son para a pérfida linguaxe

son o ferro, a alimaña, os vidros, o sangue, o destino, tanto me ten parir unha besta ou un producto comprado nas rebaixas, madia levas tí,

nas grandes superficies pouco profundas:

NON SE PRECISA EXPERIENCIA

merda, é o único que teño!

fora daí, a apelación á segunda persoa, tanto me ten, hostilidade e perfección a partes iguais, eu quedo coa metade, e coa outra, faite carne, pero a mín non me chames, non me poñas voz nin lingua nin ubicación nin acabamento

porque a mín

ningunha metáfora

me despraza

  • poemas
  • Comentarios desactivados en trigo limpo, mala herba